SENEGAL

De gegevens

Reisimpressies

Foto's

Links

Kaart & Waypoints

Prijzen en reistips

Nieuws uit Senegal

Senegal is een van de meest stabiele landen in Afrika en heeft sinds de onafhankelijkheid in 1960 een democratische koers gevaren. In 2000 werden de presidentsverkiezingen gewonnen door de oppositie en werd Abdoulaye Wade de nieuwe president.

In het zuiden (de Basse Cassamance) is een afscheidingsbeweging 

(Mouvement des Forces Démocratique de la Casamance, (MFDC) actief.

Dit gebied ligt echter geisoleerd van de rest van Senegal. De belangrijkste bevolkingsgroep in de Casamance is de Diola.

 

Wij bezochten Senegal meerdere malen

Geschiedenis

bron: Min. Buza

Ten tijde van de koloniale expansie werd Senegal in 1895 centrum van de Frans West-Afrikaanse Federatie. De tot die tijd in het gebied bestaande Wolof- en Toucouleur- koninkrijken hadden aanvankelijk verzet geboden tegen de Franse kolonisatie. De tegenwoordige republiek Senegal ontstond in 1960, toen Senegal zich afsplitste van de Mali-federatie met Soudan (nu Mali) en het land volledig onafhankelijk werd van Frankrijk. Ten tijde van de onafhankelijkheid was er in Senegal in geringe mate sprake van een democratie. Sinds de negentiende eeuw werd de inwoners van de belangrijkste grote steden een zekere vorm van Frans burgerschap toegekend, en ook werden zij vertegenwoordigd in het Franse parlement. Als het administratieve centrum van Frans West Afrika was Dakar belangrijk voor de ontwikkeling van de Afrikaanse politiek. In de jaren vijftig ontstond er een variëteit aan politieke organisaties alsmede een sterke vakbond. Senegal was in Frans West-Afrika het leidende land en is nog steeds één van de toonaangevende landen in de regio.

De eerste president was Léopold Sedar Senghor, oprichter van de Union Progressiste Sénégalaise (UPS). In de vroege jaren zestig werd na ongeregeldheden de belangrijkste oppositiepartij verboden. Andere oppositiepartijen werden buiten de wet gesteld of gingen samen met de UPS. In 1976 werd op basis van een grondwetswijziging een drie-partijen systeem ingevoerd met de UPS, later hernoemd de Parti Socialiste (PS), de Parti Démocratique Sénégalais (PDS) van Abdoulaye Wade en een marxistisch-leninistische partij, waarvan de meeste leden later echter weigerden mee te werken. Andere prominente politici die geen plek kregen binnen het nieuwe systeem richtten onofficiële partijen op.

Toenemende kritiek van moslimgroeperingen, de verslechterende economische situatie en de ontevredenheid onder de Senegalese bevolking over het dirigisme van Senghor waren aanleiding tot diens aftreden in 1981. De Parti Socialiste (PS) bleef echter aan de macht, en Senghors secondant Abdou Diouf werd de nieuwe president.

Diouf voerde een rigoreuze reorganisatie van het politieke systeem door waarbij ook kleinere partijen werden erkend. Ondanks de hervormingen bleef het onrustig in Senegal en was er sprake van een algeheel gevoel van ontevredenheid onder de bevolking en de oppositiepartijen. De verkiezingen in 1988 werden weliswaar met overmacht door Diouf en de PS gewonnen (73% van de stemmen) maar ongeregeldheden braken uit in Dakar na wijdverspreide geruchten van fraude. De noodtoestand werd zelfs afgekondigd.

Vanaf 1991 werden enkele ministerposten verdeeld onder de oppositiepartijen, die ondanks de door hen gedeelde regeringsverantwoordelijkheid vrijelijk kritiek uitoefenden op het regeringsbeleid. De presidentsverkiezingen van 1993 verliepen opnieuw onrustig en vertoonden een afbrokkeling van de macht van Diouf (58% van de stemmen tegen 32% voor Wade). Op basis van een ‘open deur’ politiek maakten vanaf 1995 oppositieleden wederom deel uit van de regering.

De meest recente presidentsverkiezingen vonden plaats in 2000. Diouf deed voor de derde maal een gooi naar het presidentschap (zie grondwetswijzigingen onder Staatsinrichting). Ondanks tekenen dat de verkiezingen zouden uitlopen op een chaos, hadden ze een kalm verloop. In de eerste ronde behaalde Diouf slechts 41% van de stemmen en er moest een tweede ronde aan te pas komen om een beslissing te verkrijgen. Abdoulaye Wade won de tweede ronde met 58,5% van de stemmen terwijl Diouf op 41% bleef steken. De overdracht van de macht was exemplarisch, en Senegal euforisch. De parlementaire verkiezingen in april 2001 hielpen de door de partij van Wade geleide coalitie aan de gewenste meerderheid in het parlement (89 van de 120 zetels). Deze coalitie heeft nu een ruim mandaat om de beloofde “Sopi” (veranderingen) tot stand te brengen.

President Abdoulaye Wade

Naam:

Republiek Senegal

oppervlakte:

196.720 km² (6 x Nederland)

Bevolkingsaantal:   

10 miljoen

Hoofdstad

Dakar ( 2 miljoen inwoners)

Bevolkingsgroepen:

 

Wolof (36%), Fulani (17%), Sérèr (17%), Toucouleur (9%), 

Diola (9%), Mandingo (9%), Europeanen (1%) and Lebanezen

Talen:

Frans (officieel), Wolof, Pulaar, Diola, Mandingo

Religie:

96% Islam, 6% inheemse geloven, 2% Christen

Overheid

Republiek , democratie met een meerpartijen stelsel 

Eerste minister

Madame Mame Madior Boye

BNP:

US$ 15.6 miljard

BNP per hoofd:

US$ 1700

Jaarlijkse econ. groei:

5%

Inflatie:

1.8%

Belangrijkste industrie:

Landbouw en vis verwerking,  fosfaatmijnen,  

olieraffinaderijen, konstruktie materiaal

Belangrijkste handelspartners: 

Frankrijk, EU, Nigeria, Cameroon, Côte d'Ivoire, Mali,  Algerije, China, Japan

Het weer in  Senegal

Klik hier naar voor het weer in Senegal

In Senegal zijn verschillende mensenrechtenorganisaties actief, zoals de Senegalese Mensenrechten Liga, Amnesty International, het Afrikaanse Instituut voor de Mensenrechten en het Rencontre Africaine pour la Défense de Droits de l’Homme (RADDHO). In de Afrikaanse context heeft Senegal in het algemeen een relatief goede reputatie en zijn ernstige schendingen van mensenrechten zeldzaam, zulks met uitzondering van de situatie in de Casamance. Amnesty International (AI) spreekt van buitengerechtelijke executies en verdwijningen, martelingen van verdachten tijdens hun verhoor, willekeurige arrestaties en lange periodes van voorarrest. AI beschuldigt ook het MFDC van machtsmisbruik. Medewerkers van de politie en militairen die zich schuldig hebben gemaakt aan schending van de mensenrechten worden zelden gestraft. In het algemeen is de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht ten opzichte van zowel politieke als economische belangen nog onvoldoende gegarandeerd. Daarnaast is de situatie in de gevangenissen over het algemeen slecht en komt discriminatie ten aanzien van vrouwen veelvuldig voor.

In 1444 kwamen de Portugezen aan op het schiereiland Cap Vert, waar nu Dakar is gelegen. Met de komst van de eerste Europeanen begon ook een van de zwartste bladzijden uit de geschiedenis van het Afrikaanse continent, de slavenhandel naar Amerika en West-Indië. Naar schatting zijn er zo'n twintig miljoen slaven naar de Nieuwe Wereld verscheept. De slavenhandel werd afwisselend beheerst door Fransen, Hollanders en Engelsen. De Engelsen schaften de slavernij af in 1807, de Fransen in 1848.
Begin 17e eeuw (1617) kochten de Hollanders het eilandje van een lokaal stamhoofd. Ze noemden de aanlegplaats daar "Goede Reede", wat eigenlijk nog steeds de naam van het eilandje is. De naam is in de loop der eeuwen echter verbasterd tot Gorée. De Hollanders bouwden er twee forten (Fort Oranje en Fort Nassau) en enkele gebouwen voor de op- en overslag van goederen. De Hollandse handelsheerschappij nam na 1650 aanmerkelijk af en kwam in handen van de Fransen en de Engelsen. Gorée werd  in 1677 veroverd door Frankrijk. Tot 1814 waren Gorée en andere kustplaatsen afwisselend in Franse en Engelse handen. In 1814 kwam West-Afrika op Gambia (Engeland) en Guinee-Bissau (Portugal) na, grotendeels in handen van Frankrijk. Vanaf 1848 werden de vier grootste steden van Senegal als een deel van Frankrijk beschouwd en werden daardoor gerechtigd afgezanten te sturen naar het parlement in Parijs. In het binnenland van Senegal woeden in de jaren tussen 1850 en 1880 de Marabout-oorlogen. Fanatieke moslims probeerden met geweld de islam op te leggen aan de animistische Wolof-, Sérèr- en Malinké-bevolking.

Vanaf midden negentiende eeuw wilden de Fransen het West-Afrikaanse gebied nu niet alleen exploiteren, maar volledig onderwerpen aan hun gezag. Een exponent van deze nieuwe aanpak was de Franse gouverneur Louis Faidherbe. Er ontstond een verfranste christelijke elite die werd bestreden door de islamitische bevolking. De in 1860 gehouden slag bij Medina in Oost-Senegal werd gewonnen door de Fransen onder leiding van Faidherbe. Hierna werd West-Afrika verder gekoloniseerd door de Fransen. In 1857 werd Dakar gesticht. Pas nadat Frankrijk de haven van Dakar tot marinesteunpunt uitbreidde, begon Dakar flink te groeien.

Na de Frans-Duitse oorlog van 1870/1871 veroverden de Fransen steeds meer delen van Senegal. Het laatste deel van Senegal werd door de slag bij Kansala in 1868 veroverd. In 1884/1885 werden tijdens de Conferentie van Berlijn de definitieve grenzen vastgesteld. De Fransen noemden het gebied Afrique Occidentale Française - Frans West Afrika.
Omstreeks 1895 was geheel Senegal onder controle van de Fransen. Dakar werd in 1902 de hoofdstad van geheel Frans West-Afrika, een gebied dat liep van Mauritanië tot Niger.

De tegenwoordige republiek Senegal ontstond in 1960, toen Senegal zich afsplitste van de Mali-federatie met Soudan (nu Mali) en het land volledig onafhankelijk werd van Frankrijk. Ten tijde van de onafhankelijkheid was er in Senegal in geringe mate sprake van een democratie. Sinds de negentiende eeuw werd de inwoners van de belangrijkste grote steden een zekere vorm van Frans burgerschap toegekend, en ook werden zij vertegenwoordigd in het Franse parlement. Als het administratieve centrum van Frans West Afrika was Dakar belangrijk voor de ontwikkeling van de Afrikaanse politiek. In de jaren vijftig ontstond er een variëteit aan politieke organisaties alsmede een sterke vakbond. Senegal was in Frans West-Afrika het leidende land en is nog steeds één van de toonaangevende landen in de regio.

De eerste president was Léopold Sedar Senghor, oprichter van de Union Progressiste Sénégalaise (UPS). In de vroege jaren zestig werd na ongeregeldheden de belangrijkste oppositiepartij verboden. Andere oppositiepartijen werden buiten de wet gesteld of gingen samen met de UPS. In 1976 werd op basis van een grondwetswijziging een drie-partijen systeem ingevoerd met de UPS, later hernoemd de Parti Socialiste (PS), de Parti Démocratique Sénégalais (PDS) van Abdoulaye Wade en een marxistisch-leninistische partij.

Toenemende kritiek van moslimgroeperingen, de verslechterende economische situatie en de ontevredenheid onder de Senegalese bevolking over het dirigisme van Senghor waren aanleiding tot diens aftreden in 1981. De Parti Socialiste (PS) bleef echter aan de macht, en Senghors secondant Abdou Diouf werd de nieuwe president.

Diouf voerde een rigoreuze reorganisatie van het politieke systeem door waarbij ook kleinere partijen werden erkend. Ondanks de hervormingen bleef het onrustig in Senegal en was er sprake van een algeheel gevoel van ontevredenheid onder de bevolking en de oppositiepartijen. De verkiezingen in 1988 werden weliswaar met overmacht door Diouf en de PS gewonnen (73% van de stemmen) maar ongeregeldheden braken uit in Dakar na wijdverspreide geruchten van fraude. De noodtoestand werd zelfs afgekondigd.

De meest recente presidentsverkiezingen vonden plaats in 2000. Diouf deed voor de derde maal een gooi naar het presidentschap (zie grondwetswijzigingen onder Staatsinrichting). Ondanks tekenen dat de verkiezingen zouden uitlopen op een chaos, hadden ze een kalm verloop. In de eerste ronde behaalde Diouf slechts 41% van de stemmen en er moest een tweede ronde aan te pas komen om een beslissing te verkrijgen. Abdoulaye Wade won de tweede ronde met 58,5% van de stemmen terwijl Diouf op 41% bleef steken. De parlementaire verkiezingen in april 2001 hielpen de door de partij van Wade geleide coalitie aan de gewenste meerderheid in het parlement (89 van de 120 zetels). Deze coalitie heeft nu een ruim mandaat om de beloofde  veranderingen tot stand te brengen.

De Portugezen, Hollanders, Fransen en de Engelsen

Kolonialisatie

Léopold Sedar Senghor 1906-2001

gegevens o.a. van de Ned. Ambassade in Dakar

top van de pagina

Nederlandse vertegenwoordiging in Senegal: