DIASHOW FLICKR - ESSAOUIRA 2008	Klik op de foto voor een vergroting
Essaouira - Beroemd om de wind	Door rachida_azough

Dit verhaal is overgenomen uit de Volkskrant

Essaouira is in paarse nevelen gehuld. De mist beperkt het zicht tot enkele meters. En toch zie je het al, als je door het groene hart naar deze Marokkaanse stad rijdt. Aan de planken boven op de busjes. 'Dit is de stad van Baba Cool en de surfers.'

De zeldzame arganbomen rondom de stad, het welriekende hardhoutsnijwerk van lokale ambachtslieden, met uitsterven bedreigde Eleanoravalken, de kunstenaars die zich in de ommuurde stad gevestigd hebben, de sardines zo uit de netten op de barbecues in de haven, de rust, en de zeenevel die Essaouira een air van geheimzinnigheid geeft - ze worden alle geroemd in de reisgidsen. Maar de kust rondom dit vestingstadje is legendarischer.

de nauwe staatjes van Essaouira	Oude Portugeese vesting	Het centrale plein

Een strandwandeling kan in Essaouira dan ook eindeloos duren. Vanaf de Skala, de bastions van de vestingmuur, waar regisseur Orson Welles in 1949 de openingsscène van Othello filmde, een stukje door de medina, en van de haven, waar de eindeloze rij Norfolk Island Pines begint, naar het strand. Essaouira betekent niet voor niets plaatje.

Na een wandeling van ongeveer een halfuur langs de brede kustlijn, ontwaar je sporen van de verdedigingswerken die halverwege de achttiende eeuw - gelijktijdig met de Arabisch-Frans getinte ommuurde stad - gebouwd zijn in opdracht van de Alaouitische sultan Sidi Mohammed ben Abdallah.

Een wadi, ofwel een droge rivierbedding, leidt naar het dorpje Diabet. Daar deed Jimi Hendrix, bij het zien van de ruïne van het paleis Dar Soltane Mahdounia, inspiratie op voor de tekst van Castle Made Of Sand. Het was eind jaren zestig, toen Jimi hier woonde, dat Essaouira een toeristische trekpleister werd. De rockicoon maakte er muziek met gnaouameesters en rookte jointjes met de hippies die in kolonies op de stranden sliepen.

Getuige de relaxte omgangsvormen en de vele rastakapsels is het hippietijdperk hier als een bom ingeslagen. Plaatselijke jongeren gaan nog elke herfst op pelgrimstocht naar Diabet. Zo ook de 20-jarige Noureddine Harouid. 'We kussen het peace-en-love teken dat Jimi in een muur kerfde en zingen en spelen djembé bij een kampvuur.'

Mondreclame bracht de eerste surfers naar Essaouira. Vooral plaatselijke jongetjes waren gebiologeerd door de rare snuiters die hier met hun meterslange planken golven kwamen aanbidden.

Brahim Karam (32), het lange haar bros en blond van zon en zee, was zo'n jongen. Hij volgde de surfers waar ze gingen, bestudeerde hun materialen en keek zijn ogen uit als de surfers eenmaal over de golven deinden. Brahim was een toeschouwer, tot de dag aanbrak dat hij een van die dudes om een surfplank durfde te vragen.

Inmiddels draagt Brahim slippers van Quicksilver, een zonnebril van Ripcurl en een zwembroek van Animal. Hij is 'te laat' begonnen om ver te komen, zegt hij. Toch werd hij in 1992 nationaal surfkampioen. 'Dankzij Essaouira.' Brahim roemt zijn woonplaats als een van de hoofdsteden van de watersport, met golven die zich kunnen meten aan de beste van Australië en Hawaii.

Ook andere kenners beamen dit, zoals de windsurfers Jacques Cazenevette (40) en zijn dochter Carola (16), die voor het eerst met hun camper in Marokko zijn. Jacques: 'De wind van Essaouira is niet voor niets beroemd. Wij komen terug!' Carola: 'De mensen hier zijn supersympa.' Vanaf Diabet, waar nog altijd het huisje van Hendrix staat, is het een stukje lopen naar het strand van Cap Sim. Wie nog even doorzet, bereikt Sidi Kaouki, dat hoog scoort in het onlangs gepubliceerde boekje van Rod Sumpter, waarin de honderd beste surfspots ter wereld staan omschreven.

De wind en de golven zijn befaamd, maar het klimaat is niet het enige dat (surf)toeristen naar Essaouira lokt. Brahim Karam: 'De sfeer die Jimi Hendrix en de surfers hier in de jaren zestig aantroffen bestaat nog steeds. Er staat altijd iemand klaar om te vertellen aan welk strandje de beste golven te vinden zijn.'

Tijdens de vele toernooien die Brahim in het buitenland bijwoonde, heeft hij wel eens iets anders meegemaakt. 'Kom maar eens om die gastvrijheid in Hawaii. De oorspronkelijke surfcultuur, van relaxte en gezellige, beetje rare mensen, is er compleet verdwenen. En toen ik in het Franse Biarritz van de zee wilde genieten, werd ik uitgescholden. ”Kom uit het water jij vuile Arabier. Dat is mijn golf!” Nee, geef mij maar Essaouira, de stad van Baba Cool en de surfers.'

Cool is het er ook letterlijk. Wie de woestijnzon moe is, zoekt verkoeling in Essaouira. De passaatwind, alizee genaamd, houdt Essaouira de hele zomer opvallend koel. Zonaanbidders opgelet: de verkoelende wind is verraderlijk. Was Brahim vroeger afhankelijk van de welwillendheid van aardige surf dudes, tegenwoordig kent Essaouira een keur aan mogelijkheden voor surfers. Vijf bases nautique bieden cursussen en materialen aan. Kitesurfing, oftewel surfen met een vlieger, groeit in populariteit. Verder is er alles voorhanden om te kunnen (wind) surfen, bodyboarden, waterskiën of wakeboarden.

Vlak voor watersportclub Océan Vagabond staan planken en vliegers in verschillende maten. In het bijbehorende restaurant liggen zongebruinde surfers te loungen op comfortabele oceaanblauwe banken. Na een lichte lunch verzamelen de fanatiekelingen zich weer bij de dromedarissen, waar hun kites in de zon liggen. Een wild nachtleven kent Essaouira niet, discotheken ontbreken geheel. Veel surfers ontmoeten elkaar 's avonds op een van de vele terrassen in het centrum, bij een kampvuur op het strand, of in hun hang-out La Cave in de medina.

De ontwikkeling tot Windcity of Africa is deels aan Brahim te danken. Naast zijn werk als manager van de watersportclub van het Sofitel Mogador, is hij voorzitter van de surfersvereniging van Essaouira en afgevaardigde van de Koninklijke Marokkaanse surffederatie. Momenteel is hij druk bezig de wereldkampioenschappen kitesurfen 2005 naar Essaouira krijgen.

Ook de jeugd van Essaouira beleeft plezier aan deze bloei, terwijl surfen vaak veel te duur is. In ruil voor het schoonhouden van het strand krijgen de jongens en meisjes surflessen. Studente rechten Souad el Garouge (21) geeft elke zomer (kite)surflessen aan toeristen en kinderen uit Essaouira. 'Dan hoeven onze kinderen niet verveeld rond te dolen in de stad.'.