Guinee

Gegevens

Impressies

foto's

links

Kaart & Waypoints

Nieuws

Nieuws 2

Nieuws 3

speciale plaatsen

Introductie:  Guinee werd onafhankelijk van Frankrijk in 2 oktober 1958. De brute dictator Sekou Touré, die Guinee vanaf het begin in zijn greep had, stierf aan hartaanval in 1984. Drie dagen daarna namen aan aantal officieren onder leiding van Lasanna Conté de macht over. De eerste democratische verkiezingen werden pas gehouden in 1993 en werd Generaal Lansanna CONTE  gekozen als president van een burgerregering. Hij werd herkozen voor vijf jaar in 1998.  Tijdens diens bewind werden drie maal presidentsverkiezingen gehouden, in 1993, 1998 en 2003, die echter sterk werden bepaald door onregelmatigheden; een effectieve oppositie was er niet. Vanaf 2006 werd de macht van Conté bedreigd door stakingen en opstanden. Op 23 december 2008, een dag na de dood van president Conté, nam het leger de macht door middel van een staatsgreep. Kapitein Moussa Dadis Camara verklaarde zich de dag erna president. De burgeroorlogen in Siërra Leone en Liberia hebben grote invloed op Guinee en de half miljoen vluchtelingen bedreigen nu de stabiliteit en vormen een humanitair drama.  Wij bezochten Guinee eerder in 1988

De nieuwe sterke man in Guinee: Kaptitein Moussa Dadis Camara

De geschiedenis:

De vroegste aantekening over Guinee is te vinden in Berber documenten waarin een 18^eeeuws koninkrijk, Genni, gelegen aan de oevers van de Niger, wordt genoemd. Noordelijk Guinee werd onder beheer gesteld van elkaar opeenvolgende Afrikaanse rijken (Ghana, Mali, Songhay). Europese handelaren waren sinds de 15^e eeuw actief langs de kust, maar vestigden zich pas in de late 17^e eeuw in dit gebied. De aanspraak van Frankrijk op zuidelijk Guinee en Tumbo eiland (nu Conakry) kwam in respectievelijk 1783 en 1885 tot stand. Het gebied werd bestuurd vanuit Dakar (Senegal) tot 1891 toen het een autonome kolonie werd.

In 1958 werd in Frans Guinee een referendum gehouden over het al dan niet toetreden tot een nieuw op te richten gemeenschap van zelfbesturende Franse overzeese gebieden. Frans Guinee stemde als enige Franse kolonie tegen een dergelijk lidmaatschap. Een prominente rol werd hierbij gespeeld door Ahmed Sekou Touré, secretaris-generaal van de Parti Démocratique de Guinée-Rassemblement Démocratique Africain (PDG-RDA), die volledige onafhankelijkheid eiste. Zo werd Frans Guinee in 1958 werd onafhankelijk en werd Sekou Touré de eerste president van de Republiek van Guinee en de PDG-RDA de enige politieke partij. Franse economische represailles waren het gevolg, zodat hulp en investeringen werden opgeschort. Pas in 1976 werden de diplomatiek relaties weer hersteld. Sekou Touré voerde een socialistisch revolutionaire politiek en iedere vorm van oppositie werd onderdrukt. In 1979 werd het land omgedoopt tot de People's Revolutionary Republic of Guinea en verklaarde Sekou Touré te willen samenwerken met kapitalistische en socialistische landen.

In 1984 overleed Sekou Touré plotseling. Voordat een opvolger kon worden gekozen vond er een militaire staatsgreep plaats onder leiding van het Comité Militaire de Redressement National (CMRN). De leider van dit Comité, Lansana Conté, werd de president van de Tweede Republiek. Conté bracht economische en politieke veranderingen teweeg, en een democratiseringsproces werd langzaam in gang gezet. De CRMN werd vervangen door een overgangspartij, het Comité Transitoire de Redressement National (CTRN). De Derde Republiek werd uitgeroepen in 1991. Een nieuwe partij onder leiding van Conté ontstond, de Parti de l'Unité et du Progrès (PUP). Daarnaast werden verschillende oppositiepartijen opgericht zoals de Parti pour le Renouveau et le Progrès (PRP), en de Union pour la Nouvelle République (UNR). Gewelddadige conflicten braken vervolgens uit tussen de aanhangers van de verschillende partijen en het feit dat de verkiezingen steeds opnieuw werden uitgesteld was ook niet bevorderlijk voor de politieke rust. In 1994 werd Conté geïnaugureerd als president van de Derde Republiek. 

De relatie tussen de regering en de oppositiepartijen verbeterde niet. In 1995 vonden parlementsverkiezingen plaats waarbij de PUP de meerderheid van stemmen kreeg. Kort daarna werd een nieuw oppositie front opgericht waarin twaalf oppositiepartijen vertegenwoordigd waren, de Coordination de l'Opposition Démocratique (CODEM). Vier maanden later brak een opstand uit geïnitieerd door de militairen en gericht tegen Conté welke uitmondde in een, niet succesvolle, staatsgreep. Het militaire apparaat werd daarop ten dele gereorganiseerd.Nieuwe presidentsverkiezings hebben in december 1998 plaatsgevonden onder strenge veiligheidsmaatregelen. Eén van de kandidaten, Alpha Condé, werd gearresteerd. Conté is, van de vijf kandidaten, als winnaar uit de bus gekomen. De oppositie protesteerde tegen de wijze waarop de verkiezingen georganiseerd waren en tegen de uitslag zelf. Onlusten braken uit, voornamelijk uit protest tegen de arrestatie van Alpha Condé. Tot op heden (augustus 1999) wordt Alpha Condé gevangen gehouden. De Minister van Justitie heeft in juli 1999 aangekondigd dat een proces tegen Condé in september van dit jaar starten. Internationaal is bij de Guinese autoriteiten tegen deze gevangenneming geprotesteerd. zie het nieuws van 23 december 2008: Coup in Guinee na dood president Conté

President Lansanna Conté

Bevolkingsopbouw:

0-14 jaar:  43.12%  - 15-64 jaar:  54.19% - 65 jaar en ouder:  2.69% - 2001

In vergelijk met NL: 0-14 j.= 18,38% - 15-64 j.= 67,9% - 65+j. = 13,7 %

Kindersterfte:

129 doden op 1.000 levend geborenen - gegevens 2001 

In vergelijk met NL: 4,37

rijst, koffie, ananas, palmpitten, cassave, bananen, zoete aardappels; hout - vee: schapen, geiten;

Inkomen:

$1.300  per hoofd van de bevolking - geschat in 2000 In vergelijk met NL: $ 24.400

Speciale plaatsen

De hoofdstad Conakry

Conakry heeft een typische Afrikaanse sfeer. Als je rustig slentert door de straten op een zondagmorgen, heb je grote kans dat je een straatfestiviteit tegen komt, met groepen dansende mensen musicerend met lokale instrumenten. Het kan hier om een begrafenis of huwelijk betreffen. De stad, gelegen op een nauw schiereiland waardoor de zee steeds nabij is, heft geen kans te groeien. De noordkant van de stad breid zich steeds verder uit. De "autoroute" die de noord-zuid verbinding is, heet Route du Niger en meer in het hart van het gezellige centrum  Ave de la République. Hier vindt men de banken, luchtvaartmaatschappijen,winkels en vooral veel restaurants. 

Het Musée National heeft een representatieve collectie Afrikaanse maskers, beelden, en muziekinstrumenten, tentoongesteld in één grote ruimte. Het entree is gratis. Het Palais de l'OUA was ooit bedoeld voor een conferentie van de Organisatie van Afrikaanse Eenheid  - OAU maar de toenmalige president Sekou Touré stierf. Nu doet het dient als het presidentieel paleis. Ga er vooral niet 's nachts naar toe want de bewakers staan er om bekend dat zij eerst schieten en dan vragen. Tegenover het paleis staan 50 identieke villa's in een Moorse stijl die nu gebruikt worden als kantoren van internationale organisaties, zoals UNICEF, het IMF en de Wereld Bank. Het Palais du Peuple is een enorm auditorium door de Chinezen gebouwd, ligt aan de noordkant van de Route du Niger, en is de thuisbasis van de twee nationale balletgezelschappen.

De Îles de Los is een groep kleine eilanden op vijf tot tien kilometer zuid-west van Conakry,en is vooral populair als recreatiegebied voor de zon- en feestdagen. Vanaf het strand bij het Novotel kun je met een gemotoriseerde pirogue naar de eilanden gaan.

Er is nauwelijks goedkope accommodatie in Conakry; het vangt aan met  US$ 25 per persoon. Vandaag de dag heeft Conakry steeds meer last van misdaad, speciaal  rond de Marché du Niger. Helaas, de Marché is een van de beste plaatsen voor kleine goedkope straatrestaurantjes van het centrum. Als je besluit om Conakry te vermijden, heeft Coyah, ongeveer 50 km ten noorden, wel redelijk betaalbare accommodatie en het is een stuk rustiger dan de hoofdstad.

Kankan

Kankan is de tweede stad van Guinee en is het spiritueel centrum van het eens zo machtig volk van de Malinké, ook wel  Mandinka genoemd. Zelfs de Malinké uit Senegal en Gambia zien de stad als een soort van hoofdstad en hebben er veelal familie wonen. Vroeger was het de hoofdstad van het oude rijk Mali; nu is het er rustig.  De belangrijkste plekken van de stad zijn de open markt met zijn galerij met bogen, de overdekte markt  en de Grande Mosquée. De huismeester van deze Moskee leid je rond tegen een kleine vergoeding. Tegenover de Moskee is een kleine werkplaats  waar men beelden maakt. Ook het oude presidentiele paleis, uitkijkend over de rivier Milo, is de moeite waard. Kankan ligt op 500km van Conakry.

Fouta Djalon

Dit plateau is oorsprong van de Fula populatie. Het is een prachtig gebied met groene heuvels van 1000m hoog. Het is er een stuk koeler dan de lager gelegen delen van Guinee en daarom een van de beste plaatsen in West-Afrika om te wandelen. Mamou, ook wel genoemd "de poort naar de Fouta Djalon'', is een klein levendig stadje met een openluchtbioscoop. Het is ook een goede plek voor en goedkope maaltijd.

Mamou ligt op 220 km van Conakry en is bereikbaar via een asfaltweg.

Dalaba is aan de hoofdweg van Mamou en een goed uitgangspunt voor wandeltochten in de mooie omgeving. Het was het therapeutisch centrum van de Fransen omdat het er koel is met zijn hoogte van 1000 m. Buiten de stad is het  "Centre d'Accueil " waar in vroegere tijden de kolonialen zich kwamen verpozen. Ook nu nog is het de beste plaats voor informatie over de omgeving. Na Dalaba ligt het kleine plaatsje Pita vanwaar men de chutes de Kinkon, de watervallen die zeker de moeite waard zijn om te bezoeken. Onderweg passeert men tal van dorpjes in de heuvels. 

De stad  Labé, aan het einde van de asfaltweg vanuit Conakry is Guinee's derde grote stad. Het centrum ligt op een heuvel waar de markt en de meeste winkels zijn.. 

Faranah

Als de avond valt, komt het leven opgang in de verschillende cafés en restaurants. Ex-president Sekou Touré kwam uit dit gebied en dat is nadrukkelijk te zien. Men vindt er brede boulevards, een conferentie centrum, een grote  moskee en een imponerende villa, wat nu dienst doet als hotel. De grote levendige markt vindt plaats op maandag . Faranah is slechts 150km verwijderd van de bron van de rivier de Niger. De plaats ligt op 420 km ten oosten van Conakry.

Kindia

Kindia staat bekend om de wevers die de kenmerkende stroken textiel maken. Achter het spoorwegstation  kan men hun ateliers bezichtigen. Hier in de buurt is het centrum waar men indigo vervaardigd. De kledingmarkt is de grootste van Guinee. De  Bridal watervallen (La Voile de la Mariée) is de belangrijkste attractie van  Kindia, 14 km  buiten de stad, maar het is alleen gedurende het regenseizoen, wanneer er genoeg water is. Er is in de buurt een klein  restaurant waar je voor US$6 een eenvoudige maaltijd krijgt en men kan er een bungalow huren.

Kindia ligt op 140km  van Conakry.en is bereikbaar via een asfaltweg.

Informatie van Amnesty International

Doodstraf: wordt gehandhaafd

Geratificeerd/ondertekend in 2000: Statuut van Rome van het Internationaal Strafhof; Afrikaans Handvest inzake de Rechten en het Welzijn van het Kind

Er waren berichten over mensenrechtenschendingen in de grensgebieden die verband hielden met invallen door gewapende groeperingen uit buurlanden. De Rechtbank voor de Staatsveiligheid veroordeelde verscheidene gewetensgevangenen, onder wie de vooraanstaande oppositieleider Alpha Condé, tot gevangenisstraffen na een oneerlijk proces. Er waren nog steeds regelmatig berichten over marteling van gedetineerden om hen bekentenissen af te dwingen of verdachten te intimideren.

Achtergrond

In de zuidelijke grensstreken namen gewapende botsingen tussen veiligheidstroepen en gewapende groeperingen uit buurlanden vanaf september in hevigheid toe. De autoriteiten beschuldigden het Sierra Leoonse oppositionele Revolutionair Eenheidsfront (RUF) en de Liberiaanse autoriteiten van steun aan de aanvallers van over de grens, onder wie ook deserteurs uit het Guinese leger. Liberia beschuldigde Guinee ervan dat het dissidenten onderdak verleende die vanaf begin juli tegen regeringstroepen in Noord-Liberia hadden gevochten.

De gevechten dwongen duizenden mensen het gebied te ontvluchten. In december besloten de staatshoofden van de Economische Gemeenschap van West-Afrikaanse Staten (ECOWAS) op een bijeenkomst in Mali een interventiemacht te sturen om de grenzen van Guinee te bewaken. De ECOWAS-top kwam ook met het advies een ‘zo snel mogelijk een ontmoeting’ tussen de leiders van Guinee, Liberia en Siërra Leone te arrangeren onder auspiciën van ECOWAS en de Organisatie van Afrikaanse Eenheid (OAE).

De gemeenteraadsverkiezingen in juni werden ontsierd door geweld en beweringen over fraude. Officiële bronnen bevestigden dat vijf mensen de dood vonden en anderen gewond raakten toen ze protesteerden tegen de late bekendmaking van de verkiezingsuitslag. De verkiezingen werden gewonnen door de regerende Partij van Eenheid en Vooruitgang (Parti de l’unité et du progrès). Volgens de oppositie waren de resultaten ongeldig. De parlementsverkiezingen die in juni 1999 hadden moeten plaatsvinden, werden uitgesteld en waren eind 2000 nog niet gehouden.

Gewetensgevangenen

In april werden Alpha Condé, de voorzitter van het Guinees Volksverbond (Rassemblement du peuple de Guinée, RPG), en 47 anderen berecht voor aanklachten wegens bedreiging van de staatsveiligheid. Hun proces voor de Rechtbank voor de Staatsveiligheid voldeed niet aan de internationale normen voor een eerlijk proces. In september werd Condé veroordeeld tot vijf jaar gevangenisstraf en tien andere beklaagden kregen straffen die uiteenliepen van één jaar voorwaardelijk tot drie jaar gevangenis. Vier anderen werden bij verstek veroordeeld.

Amnesty International stuurde een waarnemer naar de eerste zittingen van dit proces, dat duurde van april tot september. Ze concludeerde dat alle veroordeelden die nog in hechtenis zaten, gewetensgevangenen waren, die enkel en alleen vastzaten vanwege hun politieke overtuigingen, en dat er geen enkel bewijs was dat zij betrokken waren bij geweld of geweld propageerden. Amnesty International was met name bezorgd over het feit dat de beklaagden maandenlang in incommunicado-hechtenis waren gehouden en dat de meesten waren gemarteld om bekentenissen los te krijgen, die de rechtbank vervolgens accepteerde ondanks bewijzen van marteling. Tijdens het vooronderzoek was hun recht op een eerlijke behandeling niet gerespecteerd. Advocaten kregen pas vijf dagen voor het proces toegang tot de dossiers van hun cliënten en tijdens het proces werd één advocaat ernstig geïntimideerd door de minister van Justitie.

De Rechtbank voor de Staatsveiligheid, een bijzondere rechtbank, bestond uit rechters die direct door de president waren benoemd, hoewel Condé een vooraanstaande oppositiefiguur is en een voormalige presidentskandidaat. Bovendien was er, in strijd met de internationale normen, geen beroep mogelijk op het vonnis van deze rechtbank. Het enig mogelijke beroep, de pourvoi en cassation, beroep op grond van de toepassing van het recht, verbiedt een nieuw onderzoek van de feiten. Amnesty International riep derhalve niet alleen op tot de onverwijlde en onvoorwaardelijke vrijlating van de gewetensgevangenen, maar ook tot afschaffing van de Rechtbank voor de Staatsveiligheid, als de procedures ervan niet in overeenstemming worden gebracht met de internationale normen voor een eerlijk proces.

Lees ook wat Amnesty International schrijft op hun website

Marteling en mishandeling

Er waren nog steeds regelmatig berichten over marteling van gedetineerden om bekentenissen los te krijgen of verdachten te intimideren. De meeste personen die tegelijk met Condé werden berecht, waren bij hun arrestatie in 1999 mishandeld of gemarteld om hen bekentenissen af te dwingen of verklaringen te laten tekenen die bezwarend waren voor de RPG-voorzitter. Tijdens een onderzoeksmissie in april verzamelden afgevaardigden van Amnesty International getuigenverklaringen van een aantal van hen. De door hen beschreven marteltechnieken van veiligheidstroepen omvatten onder meer: slaag op het hele lichaam, klappen, stompen en trappen, verstikking door onderdompeling in zee, uithongering en doodsbedreigingen. De slachtoffers verklaarden dat personen uit de naaste omgeving van de president bij de martelingen aanwezig waren.

Ook waren er berichten over willekeurige arrestaties, gevolgd door marteling en mishandeling, en werd gemeld dat er in 1998 seksueel geweld was gebruikt tegen gedetineerde vrouwen die ervan werden beschuldigd de oppositie te steunen.

Sterfgeval tijdens hechtenis

Ten minste één persoon stierf tijdens hechtenis als gevolg van marteling.

*Sergeant Guey Keita stierf in de nacht van 15 januari nadat hij naar verluidt acht dagen lang uitgehongerd was. De avond voor zijn dood werd hij gemarteld in een poging hem te dwingen toe te geven dat hij geld had ontvangen van Condé.

Represailleaanvallen op vluchtelingen

Na de invallen van gewapende groeperingen uit Liberia en Siërra Leone riep de president de veiligheidstroepen in september op het hele land uit te kammen om verdachten aan te kunnen houden. Hij drong er bij de internationale gemeenschap op aan om Guinee te ‘bevrijden’ van de duizenden vluchtelingen uit deze twee landen en deed een beroep op Guinese ‘burgers en leden van de strijdkrachten’ om ‘de indringers te verpletteren’. Na deze verklaring werden verscheidene honderden vluchtelingen uit Siërra Leone en Liberia willekeurig gearresteerd in Conakry. Amnesty International riep de regering in het openbaar op de fundamentele rechten van de vluchtelingen te beschermen.

Half september werd Mensah Kpognon, een medewerker van de Hoge VN-Commissaris voor de Vluchtelingen UNHCR, gedood na een aanval op Macenta, een stad aan de grens met Liberia. UNHCR-medewerkster Laurence Djeya werd ontvoerd, maar ze slaagde erin te ontsnappen en kwam twee weken later in Ivoorkust aan.

Rapport en bezoeken Amnesty International

Afgevaardigden van Amnesty International bezochten Guinee in april om onderzoek te doen en gesprekken te voeren met de regering. Geen enkele regeringsfunctionaris zag kans de delegatie te ontvangen. Amnesty International stuurde in april een waarnemer naar het proces van Alpha Condé en 47 anderen voor de Rechtbank voor de Staatsveiligheid.

Top van de pagina