Swaziland

Gegevens

 Impressies 2003

 Nieuws

 Foto's 2003

 Links

 Kaart & waypoints

 

Bron: o.a. Min. van Buitenlandse zaken

De bevolking van het huidige Swaziland is hoogst waarschijnlijk oorspronkelijk afkomstig uit het gebied dat nu Maputo (het zuiden van Mozambique) genoemd wordt. Het volk trok daar weg voor de 16^e eeuw onder invloed van oorlogen en conflicten. In hun opmars naar het zuiden stuitten zij op het machtige Zulu-volk en zagen zich gedwongen zich ten noorden van het Zulu-rijk te vestigen. Vanaf halverwege de 19^e eeuw zocht Swaziland bescherming tegen de Zulu's bij de Britten en Zuid-Afrika. Van 1894 tot 1903 viel Swaziland onder Afrikaner bestuur. De Britten namen die controle, in de rol van protectoraat, over van 1903 tot de onafhankelijkheid in 1968. Swaziland is altijd een monarchie geweest, met als een van de belangrijkste leiders koning Mswati II, naar wie het volk en het land ook vernoemd zijn.

In augustus 1996 is een Constitutional Review Commission ingesteld die binnen twee jaar een nieuwe grondwet moest opstellen. De Commissie rondde in 2004 haar werk af, maar ontving veel kritiek, omdat de ontwerp-Grondwet nog steeds in laatste instantie de absolute macht aan de Koning laat. In veel gevallen verwijst de Grondwet naar het gewoonterecht, dat op zijn beurt echter nauwelijks gecodificeerd is. Daardoor blijven veel intransparante praktijken bestaan, die niet aan de democratische eisen van een moderne rechtsstaat voldoen. De Grondwet werd in juni door beide kamers goedgekeurd en zal per 1 januari 2006 in werking treden.

zie ook: Nieuws Swaziland

top van de pagina

top van de pagina

Levensverwachting:

 

Mede door de enorme sterfte aan de gevolgen van AIDS is de levensverwachting dramatisch teruggelopen. In 2001 is de levensverwachting van de bevolking: 38,62 jaar 

mannen: 37,86 jaar; vrouwen: 38,4 jaar

Verspreiding van AIDS bij volwassenen:

In 2001 was 33,4 % van de volwassenen met het HIV-virus besmet; in 1999 was dit 25,25 % 

130.000 mensen met AIDS in 1999; 7.100 AIDS doden in 1999

top van de pagina

Grondwet:

De staatsvorm van Swaziland heeft het karakter van een traditionele Afrikaanse monarchie. Naar aanleiding van de verkiezingen in 1972 werden, in wat wel bekend staat als "The King's coup", door Koning Sobhusa II in 1973 de Grondwet buiten werking gesteld en alle politieke partijen verboden.

In augustus 1996 is een Constitutional Review Commission ingesteld die binnen twee jaar een nieuwe grondwet moest opstellen. De Commissie rondde in 2004 haar werk af, maar ontving veel kritiek, omdat de ontwerp-Grondwet nog steeds in laatste instantie de absolute macht aan de Koning laat. In veel gevallen verwijst de Grondwet naar het gewoonterecht, dat op zijn beurt echter nauwelijks gecodificeerd is. Daardoor blijven veel intransparante praktijken bestaan, die niet aan de democratische eisen van een moderne rechtsstaat voldoen. De Grondwet werd in juni door beide kamers goedgekeurd en zal per 1 januari 2006 in werking treden.

Wetgevende macht:

Naast een formeel politiek stelsel met geregelde parlementsverkiezingen en een regering die verantwoording aflegt aan het parlement, kent Swaziland een informeel systeem.

Dit laatste is gebaseerd op traditionele vormen waarbij de Koning en de Koningin-moeder over bijna absolute macht beschikken. De koning wordt omringd door diverse groepen van adviseurs, onder meer bestaande uit leden van de koninklijke familie, stamoudsten, traditionele heelmeesters en vertegenwoordigers van het leger.

In 1978 is een traditioneel kiesstelsel, tinkhundla geheten, ingevoerd. Hierin nomineren in eerste instantie de lokale stamhoofden een groot aantal kandidaten voor de Nationale Assemblee. Sinds 1993 worden vervolgens uit deze kandidaten 55 van de 65 Assembleeleden gekozen. De overige 10 leden worden benoemd door de Koning. Van de 30 senatoren worden er 20 benoemd door de Koning en 10 gekozen door de Assemblee.

De Koning heeft bijzondere volmachten en kan regeren per decreet.

Sedert een aantal jaren zijn er onder aanvoering van de People's United Democratic Movement (PUDEMO) meer uitingen van verzet tegen het bestuur van het land door de koninklijke familie. Dit verzet richt zich niet op afschaffing van de monarchie, maar op een rol van het koningshuis in een meer democratisch staatsbestel en op het weer toelaten van politieke partijen. In 1990 werden PUDEMO-aanhangers aangeklaagd wegens landverraad (maar niet veroordeeld) en werden studentendemonstraties krachtig onderdrukt. De koning kondigde een herziening aan van het tinkhundla-kiesstelsel, met als resultaat de eerste verkiezingen sinds 10 jaar in 1993.

Protesten, onlusten, stakingen en demonstraties blijven zich echter de laatste jaren voordoen. In januari 1996 braken massastakingen en rellen uit waarbij de vakbonden onder meer vrijheid van vereniging en vergadering alsmede toelating van politieke partijen eisten. Naar aanleiding van deze problemen hadden de presidenten van Botswana, Mozambique, Zimbabwe en Zuid-Afrika een ontmoeting met koning Mswati III.

Na stakingen van leraren en ambtenaren in juni en juli 1996 werden begin februari 1997 door de Swazi Federation of Trade Unions (SFTU) in de belangrijke suiker-en houtindustrie stakingen uitgeroepen.

De Zuid-Afrikaanse vakbonden spoorden hun leden aan om de stakingen actief te steunen, hetgeen voor de Swazische regering aanleiding was om Zuid-Afrika te beschuldigen van inmenging in binnenlandse aangelegenheden. De stakingen werden in april beëindigd, nadat vier gearresteerde leiders van de SFTU, op grond van een gerechtelijke uitspraak, weer waren vrijgelaten. De presidenten van Mozambique en Zuid-Afrika hadden een ontmoeting met de koning en ook de Europese Unie drong aan op vrijlating van de vakbondsleiders en heeft steun toegezegd ten behoeve van de constitutionele hervormingen.  

Sinds de onafhankelijkheid in 1968 is de onderwijssituatie in Swaziland aanzienlijk verbeterd. De alfabetisering is toegenomen van 49% in 1970 naar 77% in 1995 en lager onderwijs wordt doorlopen door bijna 100% van de kinderen. Die percentages liggen voor middelbaar onderwijs op 50% en voor tertiair onderwijs op 4%. Er is relatief meer onderwijzend personeel en de geografische verdeling van scholen is beter. De overheidsuitgaven aan onderwijs bedragen een groot deel van de totale uitgaven, zo'n 24%. Ondanks al deze kwantitatieve verbeteringen, blijft de kwalitatieve ontwikkeling van het onderwijs achterwege.

Wat betreft de gezondheidszorg heeft Swaziland in vergelijking met andere landen een bovengemiddeld aantal kindersterfte en een vrij lage levensverwachting. Dit is wel enigszins verbeterd door een grote immunisatiecampagne. In het overheidsbudget van 1997/1998 bedroeg het aandeel bestemd voor de gezondheidszorg 8,5%.

Het HIV-virus heeft zich ook in Swaziland danig verspreid, geschat wordt dat zo'n 31% van de seksueel actieve bevolkingsgroep besmet is. Meer dan 50% van de HIV-positieven is tussen de 15 en 24 jaar oud.

Vertegenwoordiging van Nederland in Mbabane:

De post is onderdeel van de Ambassade in Pretoria - Zuid Afrika

chef van de post: F.G.J.G. Oostergetel

adres: 234 Gilfillian Street   Mbabane

Postadres: P.O. Box 1622  Mbabane

telefoon: 00-268-45053   E-mail: nedconsul@realnet.co.sz

zie ook: bob.minbuza.nl

Politieke activiteiten zijn officieel verboden en de bevolking van Swaziland heeft niet of nauwelijks invloed op overheidsveranderingen. Het recht op vrijheid van meningsuiting en op vrijheid van vereniging en vergadering is beperkt. Gewelddadig optreden door de politie tegen verdachten en gevangenen komen regelmatig voor.

Ook geweld tegen vrouwen, vooral door de echtgenoot, en verkrachtingen zijn veel voorkomende problemen. In de maatschappij spelen vrouwen duidelijk een ondergeschikte rol.

top van de pagina

De economie van Swaziland is voornamelijk gestoeld op de landbouw en op de daarvan afgeleide agro-industrie. Suiker, maïs, katoen, citrusvruchten en ananas zijn de belangrijkste exportproducten. Andere producten als asbest, kolen en diamanten worden in beperkte mate in de mijnbouw gewonnen en dienen bijna uitsluitend voor de export. Het toerisme is in Swaziland nog een beperkte sector maar biedt mogelijkheden voor groei.

De Swazische munt, de lilangeni, is evenals de munten van Lesotho en Namibië gekoppeld aan de Zuid-Afrikaanse rand.

Swaziland is samen met Botswana, Lesotho, Namibië en Zuid-Afrika verenigd in een douane-unie. Swaziland is voor ongeveer 50% afhankelijk van de uit deze unie verkregen inkomsten.

Budget:

inkomsten: US $ 400 miljoen   -  uitgaven: US $ 450 miljoen inclusief kapitaal uitgaven van US $ 115 miljoen

Geld:

Lilangeni; 1  € = 10,12 lilangeni; 1 lilangeni = 0,988   per 08/02

De lilangeni  is gekoppeld aan de Zuid Afrikaanse Rand

top van de pagina