Seycellen
gegevens
|
Seycellen gegevens |
|
| Algemene gegevens | Staatkundige gegevens | Demografie | Economie |
| Ontwikkeling | Binnenlandse politiek | Buitenlands beleid |
| Geschiedenis | De
Portugezen waren de eerste Europeanen die de Seychellen aandeden in de
zestiende eeuw. Frankrijk nam bezit van de eilanden in 1756. In 1814
gingen zij over in Britse handen. De Seychellen werden op 29 juni 1976 een
onafhankelijk lid van het Britse Gemenebest. Een jaar later trok de
toenmalige minister-president France Albert René alle macht aan zich door
middel van een coup en werden de Seychellen een éénpartijstaat. In
december 1991 kondigde hij terugkeer naar een meerpartijensysteem aan. In
juni 1993 werd een nieuwe grondwet aangenomen, waarop in juli 1993
presidents- en parlementsverkiezingen volgden. Deze werden gewonnen door
het 'Seychelles People's Progressive Front' (SPPF) van France Albert René.
Vice president James Michel volgde France Albert Rene in april 2004 toen hij terugtrad na het land drie decennia te hebben geleid. |
| bron: o.a. ministrie van buitenlandse zaken | |
|
|
| Algemene gegevens |
|
Oppervlakte |
455,3 km2 verdeeld over 115 eilanden (± 100 x kleiner dan Nederland) |
|
Hoofdstad |
Victoria (gelegen op het eiland Mahé) |
|
Inwonertal |
81.000 (2004, schatting EIU) |
|
Bevolkingsdichtheid |
178 inwoners per km2 |
|
Godsdienst |
Voornamelijk christenen (±98%) |
|
Taal |
Creool, Engels, Frans |
|
Nationale feestdag(en) |
29 juni (onafhankelijkheidsdag) |
|
Klimatologische gesteldheid |
Tropisch |
| Staatkundige gegevens |
Staatsinrichting De Seychellen zijn een republiek. In de in 1993 per referendum goedgekeurde nieuwe grondwet is onder druk van het VK en Frankrijk het meerpartijenstelsel vastgelegd. James Michel is zowel staatshoofd als regeringsleider. Het rechtsstelsel is gebaseerd op het Engelse burgerlijk wetboek en de 'Code Napoléon'. |
| Demografische gegevens |
|
Natuurlijke bevolkingsgroei |
1,0% (1975-2003), 0,9% (2003-2015) |
|
Geboorten (per 1000 inwoners) |
16,55 (2004, per 1000 inwoners) |
|
Overlijdens (per 1000 inwoners) |
6,41 (2004, per 1000 inwoners) |
|
Levensverwachting |
77,1 jaar (v) - 66,1 jaar (m) (2004, schatting CIA) |
| Economische gegevens |
Ondanks vele pogingen tot diversificatie blijft toerisme de ruggengraat van de Seychelse economie. In 2002 deden 132.000 toeristen de Seychellen aan. Dit hoge aantal is te danken aan intensieve promotie in Europa, goede internationale vliegverbindingen (onder andere door KLM-Kenyan Airlines) en een grote toename van toerisme vanuit Zuid-Afrika. Wel is gebleken dat de toeristen gemiddeld steeds minder geld besteden. Ook is de sector gevoelig voor externe ontwikkelingen (terrorisme, SARS). De ongeveer 115 eilanden beschikken over weinig landbouwgrond en deze grond is over het algemeen weinig vruchtbaar. De visgronden van de Seychellen bestrijken ongeveer een miljoen vierkante kilometer. Buitenlandse vissers moeten sinds 1979 beschikken over een vergunning. De Europese Unie bezit de grootste visconcessie en betaalt daarvoor zes miljoen ECU (ca. NLG 13,3 miljoen). De opbrengsten uit visserij (tonijn) vormen eveneens een belangrijke bijdrage in de buitenlandse valuta inkomsten. Vooral dankzij het toerisme behoren de Seychellen tot de 'upper middle income countries' en is het bruto nationaal inkomen per capita hoger dan op het Afrikaanse vasteland. De Seychellen ontvangen daarom weinig ontwikkelingshulp. Desalniettemin is er de afgelopen twee jaar sprake van een negatieve groei door minder toerisme en export van vis. In de komende jaren zal deze tendens naar alle waarschijnlijkheid voortzetten, waarbij dalende exportprijzen van tonijn één van de oorzaken is. |
| Ontwikkelingsrelevante indicatoren |
|
Groeisectoren |
Visserij en infrastructuur |
|
Energiesituatie |
Elektriciteitsopwekking geheel op basis van geïmporteerde olie. |
|
Human development index |
0,821 (2003, 51e plaats van in totaal 177) |
|
Human poverty index |
Niet beschikbaar |
|
Gender-related development index |
Niet beschikbaar |
|
% inwoners dat leeftijd van 40 niet haalt |
Niet beschikbaar |
|
Alfabetisering |
92,3% (v) - 91,4 (m) (2003) |
|
% mensen met toegang tot veilig drinkwater |
87% (2002) |
|
% mensen met toegang tot essentiële medicijnen |
80-94% (1999) |
|
% kinderen tot 5 jaar met ondergewicht |
6% (1995-2003) |
| Binnenlandse politiek |
Sociale situatie De gezondheidszorg en het onderwijs hebben prioriteit in het regeringsbeleid van president René. Er is veel vooruitgang geboekt in het bestrijden van besmettelijke ziektes en ondervoeding door een netwerk van poliklinieken. Het is echter lastig gebleken lokale mensen medisch te scholen, zodat de gezondheidszorg toch voornamelijk afhankelijk blijft van buitenlands personeel. De positie van de vrouwen is relatief goed te noemen. In 2002 werd ongeveer 9,3% van de overheidsuitgaven gereserveerd voor onderwijszaken en 8,2% voor gezondheidszorg. Lager onderwijs is gratis en verplicht op de Seychellen tot de leeftijd van 15 jaar. De gemiddelde verhouding leerling: docent is ongeveer 15:1 |
| Mensenrechten |
|
Hoewel de overheid de mensenrechten over het
algemeen respecteert, zijn er enkele gevallen bekend van wreed optreden
door de veiligheidstroepen van de politie. Dit is echter niet
wijdverspreid en de autoriteiten hebben dergelijke overtredingen in het
verleden onderzocht en bestraft. Verder is de macht van de president erg
groot en is er weinig onafhankelijke controle op de rol van de president.
De grondwet voorziet in persvrijheid en vrijheid van meningsuiting maar in praktijk bestaan hierop toch beperkingen. De overheid bezit het enige radio- en televisiestation en is eigenaar van de enige dagelijks verschijnende krant. Er bestaat één belangrijk kritisch weekblad, de Regar, dat regelmatig aangeklaagd wordt door de overheid wegens "laster". Geweld tegen vrouwen en kinderen, met name meisjes, is een probleem op de Seychellen. Dit gebeurt vooral in de huiselijke kring, waar de politie bovendien niet snel ingrijpt. Dergelijke vergrijpen worden niet of zeer licht bestraft. |
| Buitenlands beleid en veiligheidsbeleid |
| Mede vanwege hun strategische
ligging onderhielden de Seychellen tijdens de Koude Oorlog contacten met
beide blokken. Ook waren er relaties met Libië, Algerije, Irak en
Noord-Korea. President René streefde ernaar om van de Indische Oceaan een
vredeszone te maken en de 'British Indian Ocean Territory' te
demilitariseren. Na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie zijn de Seychellen
zich meer gaan richten op belangrijke donoren als Frankrijk, Japan en het
Europees Ontwikkelingsfonds. Ook werden regionale banden aangehaald. Samen
met Madagaskar, Mauritius, Frankrijk(vanwege Réunion) en de Comoren
vormen de Seychellen de Indian Ocean Commission, een regionaal
samenwerkingsverband. De Seychellen zijn echter nog geen lid van het 'Indian
Ocean Rim Initiative for Regional Co-operation', waarvan veertien landen
deel uitmaken.
Het leger telt vierhonderd man, van wie tweehonderd de kustwacht vormen. |
