|
|
|
![]() |
| Route: Walvisbaai - Swakopmund - Walvisbaai - Solitair - Sesriem - Maltahöhe - Helmeringhausen - Swakopmund - Spitzkoppe - Uis - Khorixas - Sesfontein - Opuwo - Ruacana - Ondangwa - Etosha NP - Grootfontein - Rundu - Mahango NP --> Botswana |
Klik op de foto's voor een vergroting |
| Aankomst Namibie: 20 juli 2006 | Vertrek Namibië: 26 augustus 2006 |
Reizen is zwerven
Het zwerven, een andere naam voor reizen, lijkt misschien dieper geworteld te zijn in de menselijke ervaring dan dat wij willen erkennen. Is het niet zo dat onze geïndustrialiseerde wereld pas 250 jaar bestaat? Daarvoor was gedurende 10.000 jaar de landbouw en dus het contact met de natuur de basis van de sedentaire samenleving. In de miljoen jaar van het bestaan van de mensheid heeft de grote meerderheid een zwervende levenswijze ontwikkeld op basis van wat de natuur te bieden heeft. In onze tijd zijn de migranten over de hele wereld de moderne nomaden. Zijn zij niet of op de vlucht voor bedreiging of op zoek naar een beter bestaan? De moderne nomaden worden als een bedreiging gezien voor wat sommigen de 'echte en beschaafde' wereld noemen. Alleen zij hebben de oude geschiedenis aan hun kant. De klassieke nomaden zoals de Touareg in de Sahara, de San in Zuidelijk Afrika en de Masai in Oost Afrika zullen uiteindelijk het onderspit delven, maar ook de olifant, de neushoorn en alle andere bedreigde dier- en plantensoorten en langzaam maar zeker zal onze 'beschaving' los raken van zijn oorsprong. Toerisme is een andere vorm van het nomadenbestaan. Tijdelijk uittreden uit de dagelijkse sleur en competitiestrijd om daarna verlicht terug te keren met verhalen hoe goed het was. Wat is toch die fascinatie van het welvarende deel van de mensheid voor nomaden en het nomadisch bestaan? Wat zou de literatuur en de beeldende kunst zijn zonder het thema 'reizen in den vreemde'? Mogelijk bestaat er in ons onderbewustzijn een hang naar onze oervorm van leven. Bij de een is dat 'meer manifest dan bij de ander. Nomaden kennen geen geschiedschrijving. Toch hebben zij ook sporen nagelaten in de vorm van rotstekeningen en orale verhalen en mogelijk ook in onze ziel. Steeds meer ontwikkelingslanden ontdekken dat toerisme ten behoeve van de rijken een belangrijke bron van inkomsten is. De discussie is nu actueel of toerisme en ontwikkeling kunnen samengaan. In Zuid Afrika is toerisme de op een na grootste werkgever. Waar wij ons zelf dienen te plaatsen, weten wij niet. Wij leven in het hart van Amsterdam, verblijven regelmatig in ons plekje Domaine de Clarat in de Franse Ardèche en reizen nu al 30 jaar, vooral in Afrika. Wij hebben bewust gekozen voor dit 'rustigloze' bestaan en beoordelen het leven als 'niet slecht'. |