| De strijd in
Ivoorkust...
Wie chocolade wil kopen kan er maar
beter snel bij zijn. De marktprijzen van cacao blijven
stijgen als gevolg van de onzekerheid en de onrust die er in
Ivoorkust heersen na de presidentsverkiezingen die eind
november werden gehouden. Ivoorkust is met ongeveer 40
procent van de cacaohoeveelheid de grootste producent en
exporteur van deze grondstof ter wereld. Gebeurtenissen in
dit land hebben rechtstreekse invloed op de cacao- en
chocoladeprijzen.
|
-
GENÈVE (ANP) - 23
december 2010
- De Verenigde Naties hebben van 17
tot en met 21 december in Ivoorkust betrouwbare
meldingen ontvangen over 173 moorden en negentig
gevallen van marteling en mishandeling.
- Dat heeft een topfunctionaris van
de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties donderdag
bekendgemaakt tijdens een vergadering van dat orgaan in
de Zwitserse stad Genève.
- Kang Kyung-wha, het
plaatsvervangend hoofd van de Mensenrechtenraad, zei dat
betrouwbare bronnen medewerkers van haar organisatie
verder hebben geïnformeerd over 471 arrestaties en 24
verdwijningen
|
President Laurent Gbagbo verloor de
presidentsverkiezingen eind vorige maand, maar liet zichzelf tot
president beëdigen. De internationale gemeenschap erkent zijn
tegenstrever Alassane Ouattara echter als staatshoofd en eist dat
Gbagbo opstapt. De corrupte Gbagbo controleert nog steeds het leger
en de ministeries en is de feitelijke machthebber in het land. Bij
botsingen tussen de twee kampen vielen de afgelopen dagen meer dan
vijftig doden.
Er is grote zorg over de toekomst van Ivoorkust.
Machthebber Gbagbo is niet van plan zich terug te trekken. En gezien
zijn macht over het Ivoriaanse leger lacht hij ook om de 9000 man
tellende vredesmacht die in zijn land een buffer vormt tussen het
islamitische noorden en het overwegend christelijke zuiden van het
land. De VN-macht beschermt ook Ouattara en zijn regeringsploeg in
het Golf Hotel in Abidjan, de grootste stad van het land. De
Economische Gemeenschap van West-Afrikaanse Staten (Ecowas) houdt
morgen spoedberaad over de situatie in Ivoorkust.
Gbagbo heeft enkele dagen geleden de VN-missie
opgedragen het land te verlaten. Maar secretaris-generaal Ban
Ki-moon heeft laten weten dat hij zich niet laat intimideren. ,,De
VN-vredesmissie zal zijn mandaat vervullen en blijft schendingen van
de mensenrechten, het aanzetten tot haat en geweld en aanslagen op
VN-vredesmilitairen in de gaten houden en vastleggen”, zo staat in
een verklaring van de VN. Het mandaat werd vervolgens met een half
jaar verlengd.
Gbagbo heeft ondertussen de druk opgevoerd. De
VN-militairen zullen worden behandeld als rebellen als ze andere
autoriteiten dan hemzelf erkennen. Door de blauwhelmen te betitelen
als rebellen hoopt hij de bevolking rijp te maken voor mogelijke
militaire acties tegen zijn tegenstrever Ouattara. Maar Gbagbo weet
heel goed dat hij dat de kans dan groot is dat hij in gewapend
conflict komt met de blauwhelmen. En een aanval op een VN-missie zal
in de wereld - die toch al tegen hem is - zeer zeker verkeerd
vallen. De ‘president’ zit echter in het nauw en is, zo lang hij
zijn machtsbasis heeft, niet bereid ook maar één stap terug te doen.
Ivoorkust kan zich opmaken voor een langdurig en misschien bloedig
conflict.
| ... en de
bittere smaak van chocolade.
De toestand ziet er voor de gewone
Ivorianen helemaal niet goed uit. Volgens de VN moet
ongeveer een kwart van hen leven van minder dan 1,25 dollar
per dag, de absolute armoedegrens. De Amerikaanse
veiligheidsdienst CIA schat echter dat meer dan 40 procent
van de inwoners onder het bestaansminimum leeft. De
gemiddelde Ivoriaan wordt niet ouder dan 48 jaar. Een kwart
van de bevolking krijgt een inkomen uit de cacaoproductie,
maar de soms hoge opbrengsten ervan komen niet bij de boeren
terecht maar belanden in handen van corrupte
regeringsorganisaties. |
-

- Aanhangers van
Alassane Ouattara die claimt de
presidentsverkiezingen te hebben
gewonnen, verbranden autobanden in de
straten van Abidjan.
© afp
|
De afgelopen zes jaar is de prijs van cacao op de
wereldmarkt verdubbeld. Dat heeft te maken met de toenemende vraag
uit China en India. Door de economische groei in deze landen kunnen
steeds meer mensen zich chocolade veroorloven als lekkernij.
Tegelijkertijd neemt wereldwijd de productie af. Veel boeren zijn
het zware leven in de cacaoproductie zat en trekken naar de stad.
Hierdoor worden de plantages steeds minder goed onderhouden en neemt
het aantal misoogsten toe.
Cacao blijft nog jaren lang goud waard.
Speculanten hebben dit in de gaten: onlangs kocht een van hen een
enorme partij (15 procent van de wereldvoorraad) op om die straks
met veel winst te kunnen verkopen. Het regime van Gbagbo heeft er om
financiële redenen baat bij dat er onrust blijft bestaan in het
land. In een land van chaos, waar geen transparantie of controle is,
kunnen veel lucratieve misstanden en corruptie blijven bestaan en
kan hij cacaogelden gebruiken om het leger te blijven financieren.
En dat allemaal ten koste van een uitgebuite bevolking, die
dagelijks aan den lijve ondervindt wat de bittere smaak van
chocolade voor hen betekent.
|