Ghana
impressies 1
The Single Mothers Association, een Ghanees BVO
(Zie de bijbehorende foto-impressie)
|
|
Ghana impressies 1 The Single Mothers Association, een Ghanees BVO |
|
| Datum van aankomst: 14 febr. 2003 | Datum van vertrek: 23 maart 2003 | aantal gereden km: 19.830 |
|
De route: Navrongo, Bolgatanga, Tamale, Mole Game reserve, Kumasi, ………….? ---> Togo Bolgatanga – Ghana, 15 februari 2003 Nieuwsgierig naar deze organisatie en naar de producten die zij maken, volgen we de borden. Aangekomen in het centrum zijn vrouwen bezig met het vervaardigen van manden, ze spreken nauwelijks Engels maar haasten zich om iemand te zoeken die ons te woord kan staan. Enkele minuten later worden we meegenomen door Florence Atia naar hun kantoor en daar ontvouwt zich een Afrikaans Buitenlands Vrouwen Overleg (zie afscheid) met een Ghanese Juani die ons trots laat zien en vertelt wat zij als organisatie doen en dat is wel wat meer dan alleen mandjes maken. Ze strijden op verschillende fronten tegelijk. Ze organiseren weefcursussen voor de alleenstaande moeders zodat ze een inkomen kunnen verwerven voor zichzelf, hun kinderen en andere familieleden die van hen afhankelijk zijn. Want een alleenstaande moeder in Ghana is werkelijk alleen en haar kinderen zijn onwettig. Daarnaast vecht de SMA tegen traditionele praktijken in deze streek die direct of indirect van vrouwen alleenstaande moeders maken. Over welke praktijken gaat het dan? Sister-in-bed (Yienzaba) laat toe dat verre neven en nichten wel sex met elkaar mogen hebben maar niet met elkaar mogen trouwen. Wordt het meisje zwanger, dan heeft zij alleen de zorg voor het kind. Ook is er een relatie tussen begrafenispraktijken en zwangerschappen op jonge leeftijd. Voor het bijwonen van de begrafenisceremonie in de familie wordt een meisje, ook al is het niet ouder dan 10 jaar, verplicht om een man te kiezen als haar begeleider. Vaak leidt deze begeleiding tot verkrachting, sex en alleenstaand moederschap op zeer jonge leeftijd. De voorkeur voor jongens leidt er toe dat een vader, zonder zonen, zijn dochter kan verplichten om zonder een wettelijk huwelijk zonen voor hem te baren. Het vechten tegen deze praktijken is volgens Florence een kwestie van scholing en bewustwording van alle betrokkenen, inclusief de mannen. Veel aandacht besteden zij aan het verkrijgen van steun voor hun strijd van ‘the chiefs of the villages’ gezien hun status en invloed op de mannen in het dorp. Wie zijn zij? Negen vrouwen, allen alleenstaande moeders, die regelmatig bij elkaar kwamen om over hun problemen te praten, besloten in 1998 om een organisatie op te richten. Nu, vier jaar later, telt de Single Mothers Association, 328 leden in negen dorpen. Alle medewerkers, inclusief de coordinator, zijn vrijwilligers. Met steun van Yoshiaki Kakizaki, een medewerker van the Japan International Cooperation Agency, is het hen gelukt om fondsen te verwerven voor diverse activiteiten. |
||
 |
 |
 |
|
|
De nieuwe werkplaats van de SMA
|
Ida met Florence
|
Enkele produkten van de vrouwen
|
|
In een duidelijke folder staan hun ambitieuze plannen voor de toekomst: een campagne in de dorpen tegen de praktijk van ‘sister-in bed’, de scholing van meisjes, onderzoek naar het leven van alleenstaande moeders, juridische bijstand, kwaliteitscontrole van het weven van manden ten behoeve van de verkoop op nationaal en internationaal niveau en uitbreiding van de mogeljkheden voor inkomensverwerving voor de vrouwen. We zijn zeer onder de indruk van de kracht en het enthousiasme van Florence en de andere vrouwen. Het vergt veel durf en moed om in te gaan tegen eeuwenoude tradities die vaak succesvol toeristisch worden uitgebuit zoals in het naburige Tongo waar je de 100 jarige chief kan bezoeken met zijn 26 vrouwen en 99 kinderen. Het is niet verwonderlijk dat de leden van de SMA deze toeristische uitstapjes liever zien verdwijnen.
een reactie van Single Mothers Association
|
|||
| Op
de website krachtvancultuur.nl
stond begin maart 2006 het onderstaand verhaal. Het herinnerde ons aan het
bezoek aan de Single Mothers Associacion. Het dorp Sirigu ligt op enkele
tientallen kilometers van Bolgatanga
Sirigu is een dorp in het noorden van Ghana, dat bekend staat om zijn traditionele architectuur, pottenbakkerij en muurschilderingen. In 1997 hebben meer dan 150 vrouwen uit het dorp zich verenigd in SWOPA: Sirigu Women Organization of Pottery and Art. Het doel van SWOPA is om de traditionele cultuur van Sirigu te behouden en ontwikkelen. Als financiële aanvulling op het boerenleven en ter verbetering van hun sociale positie hebben de vrouwen van SWOPA zich toegelegd op de toeristensector. Zo is er een bezoekerscentrum met galerie, pension en restaurant gebouwd. Toeristen kunnen een rondleiding door het dorp krijgen of een workshop volgen.
De kleine website geeft informatie over het dorp, de traditionele samenleving, de natuur en de verschillende kunstnijverheidsvormen. Er wordt verteld wat Sirigu te bieden heeft aan toeristen. In de workshops kunnen zij zich bezighouden met pottenbakken, manden vlechten of zang en dans. Het pension bevindt zich binnen de compound. Heel handig dus dat de website vertelt hoe je je als gast dient te gedragen. Judy van der Velden |
