Mubarak zei dat hij niet zal toestaan dat Egypte wordt gedestabiliseerd. "Wat we nodig hebben is een dialoog en geen chaos." De 82-jarige Mubarak is sinds 1981 president.
Ondanks de avondklok die in Egypte geldt, gingen de demonstraties vannacht door. Aan het begin van de nacht heeft het leger met tanks het centrale plein in Caïro schoongeveegd, maar na de toespraak van Mubarak keerde een deel van de betogers weer terug naar het plein.
Internet
De Amerikaanse president Barack Obama heeft Mubarak gebeld, vlak na diens tv-toespraak. Obama drong er bij Mubarak op aan om de belofte van politieke, sociale en economische hervormingen na te komen.
Ook zei Obama dat er geen geweld moet worden gebruikt tegen vreedzame demonstranten. De Egyptenaren hebben universele rechten, waaronder het recht om te demonstreren, zei Obama.
Hij wil ook dat de Egyptische autoriteiten de toegang tot internet en de mobiele telefoon herstellen. De afgelopen dagen werden deze netwerken door de autoriteiten geblokkeerd. De 82-jarige Hosni Mubarak was één van de langstzittende presidenten in de Arabische wereld. Hij heeft drie decennia aan het hoofd gestaan van een land met ruim 80 miljoen mensen.
Vrijdag 11 februari 2011 - Mubarak stapt op!
Na achttien dagen van vastberaden volksprotest in de hoofdstad Caïro en andere grote steden in het land heeft hij het hoofd in de schoot gelegd.
Luchtmachtpiloot
De boerenzoon Hosni Mubarak wordt luchtmachtpiloot en maakt carrière in het leger. Hij schopt het onder de pro-Westerse president Sadat tot vicepresident. Als die in 1981 door islamitische extremisten wordt vermoord, volgt Mubarak hem op.
Onder zijn regime werd Egypte in bijna alle opzichten een dictatuur. Met de hulp van het leger en geheime diensten houdt hij het land in een ijzeren greep.
Hij kan rekenen op steun van het Westen, want een belangrijke pijler in het buitenlandbeleid is de vrede met Israël. De Verenigde Staten zijn gebaat bij een stabiel Egypte in een instabiele regio. Ze komen daarom met veel geld over de brug. Een groot deel daarvan gaat linea recta naar het leger.
Oppositie
Tijdens opeenvolgende verkiezingen weet Mubarak het zo te regelen dat de oppositie niet of nauwelijks aan bod komt. Presidentsverkiezingen stellen niets voor. Elke keer was het zeker dat Mubarak zou winnen.
De belangrijkste oppositiebeweging, de islamitische Moslimbroederschap, verdwijnt bij de laatste verkiezingen uit het parlement. Veel leden gaan de cel in.
Gedurende zijn hele regeerperiode geldt de noodtoestand. Die geeft de staat extra bevoegdheden om mensen te arresteren. Volgens Mubarak is dat nodig om het islamitisch terrorisme de kop in te drukken.
Armoede
Veel Egyptenaren houden de president verantwoordelijk voor de deplorabele toestand van het land. Bijna de helft van de bevolking leeft op of onder de armoedegrens. Dat betekent rondkomen van twee dollar per dag of minder.
De werkloosheid is hoog, vooral onder jongeren. Meer dan de helft van de Egyptenaren is onder de dertig jaar. Het opleidingsniveau is laag, een derde van de bevolking is analfabeet.
De laatste tijd sukkelt de bejaarde president met zijn gezondheid. Bij de jaarwisseling twijfelt hij nog of hij het stokje zal overdragen aan zijn zoon Gamal of dat hij zich voor nog een periode laat kiezen.
Vertrek
Vorige maand barst de bom en gaan in veel steden tienduizenden betogers de straat op. Ondanks geweld en waarschijnlijk honderden doden houden ze vol en wordt 11 februari, dag achttien van het volksprotest, 'Vaarwel Vrijdag'.